از دار دنیا منم و یه ستارهاونم که میخواد بره تنهام بذارههرچی که میگم نرو فایده ندارهمیخواد دلم رو به زانو در بیاره
برای هرچیز یه بهونه میارهتا میگم آخه میگه آخه ندارهمیگم بیا تا یکی باشیم دوبارهآهسته آروم میگه نه با اشاره
پیشش میشینم تا بتونه دوبارهگذشته ها رو باز به خاطر بیارهیادش بیاریم دل عاشق بیچارهتو دنیا چیزی نداره جز ستاره
پا میشه میره منو تنها میذارهبا رفتنش رو دل من پا میذارهاز ابر چشمام بارون غم میبارهطفلی دل من که شده پاره پاره
من بی ستاره همه عمرم تباههروزای عمرم همه رنگ سیاههدونه به دونه نفسام بی ستارهحتی یه ذره بوی زندگی نداره
بی اون نمیخوام دیگه زنده بمونمجز اون نمیخوام واسه هیچکس بخونممیرم یه گوشه تک و تنها بمیرمشاید بتونم کمی آروم بگیرم
من آسمون رو دوست دارم... دوست داشتن شب، دوست داشتن مهتاب، دوست داشتن ستاره... این که گناه نیست، اگه دوستشون نداشته باشم زنده نیستم
غروب رو دوست دارم چون شروع شب و ...
هرگز از غروب نگذشتم که به ستاره برسم...
