گلدون دوم
دانه دانه
دانه دانه می خواهم تو را
عشق را پشت هوای غم ها
عشق را زیر سیاه مطلق
پشت بی حوصلگی
آن ور پرده ی شب
محو و پنهان کردم...
تا بسان خورشید، کم کمک نور به جانت ریزد
نه به یکباره تو را شاد کند
بعد هم بی سر سامان وتهی از دلت بگریزد
عشق را نم نم و آهسته به تو می بارم
که تورا غرق نسازد ناگه
دانه دانه... باغ گل می کارم
دانه دانه... دوستت می دارم
عشق را با نوک انگشت بچش
مزه مزه
نکند زود تو را سیر کند
بعد از آن راه ریا گیرد و تزویر کند
مزه مزه، نم نم، کم کم، و آهسته... من تو را می خواهم
مزه مزه، نم نم، کم کم، و آهسته... دوستت می دارم
نویسنده : زکیه زارعی
